Een menselijk gezicht verschijnt tussen een wirwar van donkere lijnen en fragmenten. De figuur lijkt gevangen tussen wat ooit was en wat ervoor in de plaats is gekomen. De spanning tussen het herkenbare gezicht en de bijna mechanische omgeving roept vragen op over verlies, verandering en het gevoel vervangen te zijn. Het werk blijft bewust open, de kijker bepaalt zelf wat er verloren is gegaan  -  en wat er voor terug kwam.